“Ik moet wel voor mijn kinderen”

Wij zijn in Agdam (republiek Artsach). De republiek Artsach ook bekend als de Republiek Nagorno-Karabach is een internationaal niet erkende staat in de regio in de Zuidelijke Kaukasus. Het gebied behoort formeel tot Azerbeidzjan, maar de facto is het een onafhankelijke republiek. Agdam is een stad geweest met 40.000 inwoners. Na de oorlog van begin jaren ’90 tussen Armenië en Azerbeidzjan is de stad leeggestroomd en wonen er nog slechts enkele gezinnen.

Samen met Bert Dokter (directeur van Mission Possible Nederland) bezoeken wij het gezin van Marina. Marina is een alleenstaande moeder van vijf kinderen. Bij aankomst zien wij de moeder grote en zware stenen verplaatsen samen met haar broer. Tegelijkertijd horen wij geweerschoten in de verte. De chauffeur stelt ons gerust met de mededeling dat het enkel oefeningen zijn. Er is namelijk een militaire basis op nog geen vijf kilometer afstand die de grens bewaakt.

Momenteel verblijft Marina met haar kinderen in een ruimte die zij huurt van een boer. De huur kan zij niet betalen en in plaats daarvan verzorgt Marina zijn vee. Daarnaast pacht zij een stuk grond van de boer en verkoopt de groenten in de stad Askeran op de markt. De ruimte die Marina huurt is geen huis, zoals wij het hier in het Westen kennen. Er zijn amper tot geen voorzieningen. De ruimte waarin zij leven is nog geen 20m², er zijn geen slaapkamers, ze hebben geen badkamer, geen keuken en geen elektriciteit. In de woning staan drie bedden, de rest slaapt op matrassen op de grond. Marina doet er echter alles aan om haar kinderen zo goed mogelijk te onderhouden. Door gezondheidsproblemen kan ze niet meer werken (koeien melken, stallen schoonmaken etc.) en als gevolg daarvan moeten ze de woning verlaten.

De echtgenoot van Marina is kort na de geboorte van Gor (8) vertrokken naar Rusland. Van hem krijgt ze geen hulp. Als alleenstaande moeder van 5 kinderen heeft Marina, volgens de wet, recht op een woning. Het is echter onduidelijk waar en wanneer zij een woning krijgt toegewezen van de overheid. Marina woont al 17 jaar in dit huis. Nu zij niet meer kan werken, dreigt het gezin dakloos te worden. Ondanks deze situatie geeft Marina de moed niet op. Met behulp van haar broer en haar kinderen bouwt zij een eigen huis met stenen van verwoeste woningen in de omgeving van de huidige woning.

Samen met Mission Possible helpen wij dit gezin met meubilair en een generator. Steun ons om Marina en haar gezin samen te helpen.