ARMEN PARSOJAN (19)
“Zoon, beloof mij dat je terug komt…”
Armen is op 19-jarige leeftijd overleden tijdens de tweede oorlog om Artsach in 2020. Hij was
onderzoeker en was sinds 25 september 2020 aan de grens in Artsach. Liana – moeder van
Armen – vertelt dat Armen zich onderscheidde van andere soldaten door zijn mooie
handschrift. Daarom mocht hij alle dienstplichtverklaringen van de soldaten invullen.
Het gezin leeft in barre omstandigheden. Armen vond het ondragelijk om te zien dat zijn
moeder geen normale keuken had om in te koken. Vóór zijn vertrek naar het leger heeft Armen
de keuken gerenoveerd, zodat zijn moeder zorgeloos kon koken. Uiteindelijk wilde hij
klusjesman worden en zijn familie financieel onderhouden.
Armen vervulde zijn dienstplicht in Jeghnikner, Artsach. Kort voor de oorlog werd hij ziek en wilde graag naar huis om thuis uit te zieken. Hij had zijn tweelingbroertjes Arman & Artur (17 jaar), Arsen (7 jaar) en natuurlijk zijn ouders (Liana en Artak) gemist.
Helaas kwam zijn wens niet uit. Vanwege het coronavirus mocht hij niet terugreizen naar Armenië. Hij verbleef in het ziekenhuis in Stepanakert, Artsach. Kort nadat hij ontslagen werd uit het ziekenhuis begon de oorlog op 27 september 2020. Hij probeerde zo lang mogelijk van zijn familie verborgen te houden dat er oorlog was en dat hij daaraan deelnam.
Toen Liana via het nieuws erachter kwam dat er oorlog gaande was en dat haar zoon er ook aan deelnam, werd ze ongerust. Zij belde Armen iedere dag. Op 2 Oktober 2020 heeft Liana haar zoon voor het laatst gesproken. Het was een emotioneel gesprek, vertelt zij. Armen stelde haar gerust en zei dat alles goed zou komen. Zij liet hem haar beloven dat hij gezond en wel terug zou komen. Na dit gesprek heeft de familie niets meer van hem vernomen. Kameraden van Armen hebben Liana en Artak later vertelt dat hij op 7 oktober 2020 tegelijkertijd met vier vrienden is overleden.
Armens familie leeft in slechte omstandigheden in Xarberd, dorpje in de buurt van Yerevan, Armenië.
Het huis waar zij in wonen is van de ouders van Artak geweest en is nauwelijks onderhouden. Door gebrek aan isolatie is het koud en vochtig in huis. In sommige muren zitten scheuren, andere muren zijn beschimmeld. Artak is de enige die werkende in huis en heeft gezondheidsklachten, waardoor hij met pijn naar werk gaat. Hij vindt het echter belangrijker om te werken voor voedsel dan om het geld uit te geven aan medicatie.
Iedere bijdrage kan hen helpen in het renoveren van de woning en kopen van medicatie voor Artak. De kleinste bijdrage zal de zorg en stress minderen in de nare tijd die dit jonge gezin momenteel doormaakt.
